Mleko ludzkiej dobroci. Jan Kowal

Wystawa laureata konkursu Aneks

Jan Kowal. Mleko ludzkiej dobroci

Jak można poznać bardziej rzeczywistość, która nas ukształtowała?

Jan Kowal prezentuje w Galerii Aneks GSW wystawę „Mleko ludzkiej dobroci”. Artysta myśląc o tytule wyjął z kontekstu słowa, które pojawiają się w słynnym „Makbecie”; słowa kierujące naszą uwagę w stronę łagodności i spokoju.

Wystawa przyjmuje formę prezentacji filmów wideo, ukazujących zarejestrowane przez artystę performansy. Akcja filmów rozgrywa się na wsi. Artysta genetycznie związany jest z tym miejscem - dorastał w Piotrówce, żyjąc rytmem nakreślonym przez naturę i obowiązki wynikające z życia na prowincji. W pewnym momencie uświadomił sobie „swoją własną historię” i towarzyszący jej krajobraz - płaski teren obsiany zbożem z migoczącym na horyzoncie pasem lasu, ze sztafażem w postaci bali słomy, stosów ziaren, rowów, miedz i prosa. Czy Kowal jest elementem tego obrazu? Czy jednak status artysty powoduje, że stał się intruzem - niepasującym fragmentem tej kompozycji?

Teren wsi stał się dla niego polem walki – walki z materią, albo szerzej – substancją kształtującą nasze życie. Pozbawiona ozdobników realność doświadczenia, zdaje się być podstawowym celem działań Kowala. W czasie performansów ociera on swoje ciało o słomę, uporczywie wbija głowę w bale, wypycha koszulę szorstkim sianem lub – przysypuje się pszenicą. Obserwatorem tych „ekstremalnych” działań jest jedynie surowa sceneria prowincji.

Porowata rzeczywistość wsi kontrastuje z powabną emblematycznością tytułowego mleka, które stało się bohaterem jednego z filmów. To ono jest pierwotnym doświadczeniem materii, w jej jeszcze dziecięcej łagodności. Mleko matki, które otrzymujemy po urodzeniu, to jedno z pierwszych doświadczeń substancjalności życia. Dopiero później zamienia się ono miejscem z materią bardziej obcesową; dorastania, przeciwieństw losu i fizycznej pracy. Pracy, która w przypadku Kowala stanowiła najpierw tradycyjne czynności mieszkańca wsi wykonywane w „obejściu”, a potem przekształciła się w zawód artysty, który na nowo stara się poznać naturę rzeczy.

Kuratorka: Agnieszka Dela-Kropiowska

Jan Kowal

 ur. 1997 w Piotrówce. Student katowickiej ASP. Interesuje go eksperyment, w ramach którego podejmuje próby realizacji projektów intermedialnych. Zajmuje się też video, malarstwem oraz ceramiką. W swoich działaniach konfrontuje się z najbliższym otoczeniem wsi, z której pochodzi. Bada ją poszukując nowych znaczeń i interesujących sposobów narracji. Lubi wracać na swoją wieś.

Jego prace były prezentowane m.in w: Galeria Labirynt, BWA Zielona Góra, Galeria Szara, Zbrojownia Sztuki, Kolonia Artystów, Muzeum Narodowe–Pawilon Czapskiego, Rondo Sztuki, Galeria Próżnia, Scena Otwarta, Finalista konkursów: Młode wilki, Videonews, Międzynarodowe Triennale Grafiki w Krakowie.

Program towarzyszący wystawie odbędzie się na Instagramie @gswopole (relacje, posty)

• 14.05 - 18.00 - 20.00:  wernisaż w formie online - działania performatywne Jana Kowala 
• 21, 28 .05 oraz 4.06.2021  (kolejne piątki) - działania performatywne, zdjęcia, komentarze  autorstwa Jana Kowala  
   

Wystawa dostępna przez szybę Aneksu GSW