Przeskocz nawigację

TERAŹNIEJSZOŚĆ?

27.05.2017 - 02.07.2017

TERAŹNIEJSZOŚĆ?

Wystawa czynna od 27 maja do 2 lipca 2017 r.

Otwarcie wystawy -  27 maja, sobota, godz.18.00 

Bankiet dla gości z zaproszeniami - 26 maja, piatek, godz.19.00. 

Artyści:

Basia Bańda, Wojciech Bąkowski, Piotr Bosacki, Olaf Brzeski, Rafał Bujnowski, Oskar Dawicki, Edward Dwurnik, Aneta Grzeszykowska, Zbigniew Libera, Marcin Maciejowski,  Robert Maciejuk, Jarosław Modzelewski, Marzena Nowak, Paulina Ołowska, Anna Ostoya, Zbigniew Rogalski, Wilhelm Sasnal, Jadwiga Sawicka, Konrad Smoleński, Łukasz Surowiec, Grupa Twożywo, Wojciech Zasadni, Krzysztof Zieliński, Jakub Julian Ziółkowski.

Współorganizacja: Fundacja Sztuki Polskiej ING

Kuratorka: Agnieszka Dela-Kropiowska
Prezeska Fundacji Sztuki Polskiej ING, opieka nad projektem:  Kamila Bondar

 

„Czujna uwaga" oraz „dostrzeganie" - te dwie kategorie Augustyn z Hippony wiązał z teraźniejszością. Miały one przeprowadzać przyszłość (wciąż zmniejszającą się, choć jeszcze nieistniejącą) ku przeszłości (wciąż wzrastającej, choć już nieistniejącej). W sztuce ubiegłego stulecia teraźniejszość - znajdująca się pomiędzy wyczekiwaniem jutra a pamięcią - staje się jednym z dominujących zagadnień, które wyznacza pola zainteresowań artystów.

Nie jest jasne, gdzie dokładnie znajduje się teraźniejszość. Marzenia, sentymenty, oczekiwania i przewidywania sprawiają, że obraz teraźniejszości traci swą ostrość. Niezrywalne, ale jednocześnie nieokreślone związki teraźniejszości z przeszłością i przyszłością powodują, że granice te są niezwykle delikatne i bardzo łatwe do przeoczenia.

Teraźniejszość rozciąga się i kurczy, pozostając w bezustannym ruchu. A jednak gdy myślimy o „teraz", mamy raczej wyobrażenie nieruchomego wycinka rzeczywistości - jak motyla zamienionego przy użyciu szpilki w eksponat entomologiczny. Tego typu unieruchamianie skutkuje oczywiście śmiercią - w entomologii i w poszukiwaniach teraźniejszości. Zatrzymana chwila szybko traci aktualność, a każda następna pretenduje do bycia teraźniejszą...

A może życie teraźniejszością to właśnie zauważanie zmiennych detali, przemożna obsesja szczegółu? W takim przypadku najwierniejszym świadectwem „teraz" jest ponawiane spojrzenie w lustro, dokumentowanie chwili i ciągła próba rejestracji czasu. Dzisiejsza prasa będzie jutro nieaktualna, lecz na teraźniejszość składają się takie „mikroskopijne rany, pozorne dramaty i całe to przejmowanie się byle czym" - jak zauważa Jadwiga Sawicka.

Wydaje się jednak, że chwytanie teraźniejszości domaga się wychodzenia poza esencjonalne „teraz" i poszukiwania szerszej perspektywy - dzięki bezustannej konfrontacji z przyszłością lub przeszłością. Przy zestawieniu z tą pierwszą postawa wobec teraźniejszości staje się raczej działaniem niż obserwowaniem, świadomym wykorzystywaniem sposobności, by „moment" stawał się „momentem przełomowym". Przy czujnej retrospekcji teraźniejszość jawi się jako kolejne refleksy przeszłości, zawierające przestrogi lub zamieniające przedmioty i pojęcia w kotwice, dzięki którym teraźniejszość nie dryfuje w próżni.

W obu wypadkach przejawia się chęć - przynajmniej częściowej - negacji teraźniejszości w dążeniu do lepszej jej wersji. Wydaje się więc, że teraźniejszość postrzegana jest nie inaczej, jak tylko przez pryzmat snów o przeszłości i przyszłości. Co ciekawe jednak, jak zauważył Arthur C. Danto, owe „sny na jawie" definiują samo pojęcie sztuki i „wymagają od nas czuwania".

Czujność i dostrzeganie - jakkolwiek byśmy spojrzeli na teraźniejszość i jakiekolwiek cechy byśmy jej przypisali - kategorie te nadal wydają się konieczne, by stawić jej czoła. Prace z kolekcji Fundacji Sztuki Polskiej ING ukazują, że właściwie nie powinniśmy mówić o teraźniejszości, ale o wielu równoległych teraźniejszościach. Sztuka współczesna, zrywając z „wąskim wyspecjalizowaniem", staje się doskonałą alternatywą dla jednowymiarowych ujęć i diagnoz „chwili obecnej". Jak uchwycić całą ulotność teraźniejszości? Równocześnie podejmując wątki retrospektywne i futurologiczne. Osobiste i społeczno-polityczne. Dokumentacyjne i spekulatywne. Wciągając w proces twórczy własne fascynacje, fobie, pragnienia, fantazje i przewidywania. Wreszcie - okazując szacunek dla tradycji i radykalnie z nią zrywając.

Chociaż nie potrafimy w pełni dotrzeć do teraźniejszości, to jednak wciąż sporządzamy jej mapę i - co równie ważne - obraz naszego związku z nią, naszych starań o jej poznanie, a także reagowanie na nią oraz zaangażowanie się w nią. Porażką nie jest rozminięcie się z teraźniejszością, ale zobojętnienie na jej przejawy i brak chęci do podjęcia wysiłku czujnego dostrzegania.

 

____________________________ 

Wydarzenia towarzyszące wystawie:

1 czerwca (DZIEŃ DZIECKA, czwartek) godz.17.00- gra dla dzieci i rodziców na wystawie oraz słodki poczęstunek

6 czerwca, (wtorek) godz. 17.00 - oprowadzanie kuratorskie w j. angielskim

3 czerwca (sobota), godz. 12.00 - warsztaty rodzinne (wejściówki do odbioru od 29 maja)

11 czerwca (niedziela), godz.16.00 - oprowadzanie kuratorskie

                                godz.17.00 - oprowadzanie dla osób Głuchoniemych

 

____________________

Fundacja Sztuki Polskiej ING od ponad 17 lat angażuje się w wspieranie i popularyzację polskiej sztuki współczesnej. Systematycznie tworzy kolekcję prac powstałych w Polsce po 1990 roku, która liczy obecnie ponad 170 dzieł. Fundacja organizuje również projekty wystawiennicze z najważniejszymi instytucjami kultury, wydaje publikacje oraz prowadzi działania o charakterze edukacyjnym. Zbiory Fundacji to jedna z pierwszych polskich kolekcji korporacyjnych. Składają się na nią głównie obrazy, ale także fotografie, rysunki, prace wideo i rzeźby. Obok dzieł klasyków stanowiących filary kolekcji znajdują się w niej głównie prace artystów młodego pokolenia - urodzonych w latach siedemdziesiątych i osiemdziesiątych XX wieku. Kolekcja odzwierciedla i interpretuje określone czas i zjawiska zaistniałe w polskiej sztuce współczesnej, począwszy od lat dziewięćdziesiątych. Kolekcja budowana jest powoli i z namysłem. Istotny jest bezpośredni kontakt z artystami, a kolejnym zakupom towarzyszą spotkania, dyskusje i wizyty w pracowniach. Dzięki temu kolekcja z biegiem lat nabrała indywidualnego charakteru. Hanna Wróblewska, dyrektorka Zachęty - Narodowej Galerii Sztuki, od przeszło dziesięciu lat sprawuje opiekę merytoryczną nad kolekcją. Fundacja wspiera zaś Zachętę dotacjami pozwalającymi na zakup nowych prac. Zachęta zostanie też właścicielem kolekcji Fundacji, gdyby ta zakończyła kiedyś swoją działalność. Na co dzień zbiory Fundacji towarzyszą pracownikom i klientom Grupy ING. Obrazy, fotografie i rzeźby zakupione do kolekcji, a także murale powstałe pod patronatem Fundacji eksponowane są w budynkach centrali w Warszawie i Katowicach. Sztuka jest więc elementem biurowej codzienności, wtapia się w środowisko pracy. Z uwagi na publiczny charakter zbiorów Fundacja Sztuki Polskiej ING często wypożycza prace z kolekcji na wystawy w Polsce i za granicą, a wizerunki dzieł udostępnione są w internecie na licencji Creative Commons (www.ingart.pl).

 

  

facebook.com/FSPING

Instagram: #ingpolishartfoundation, #gswopole